Midzomerfeest vertelt het verhaal van nieuwe generaties

Oost-Souburg - De eerste bewoners van de Molukse wijk in Oost-Souburg kregen daar 65 jaar geleden een echt huis, nadat de Molukse KNIL-militairen en hun families 10 jaar eerder naar Nederland waren gekomen. Veel activiteiten in en om de wijk besteden dit jaar aandacht daaraan. Zo stond het jaarlijkse Midzomerfeest op 13 en 15 augustus in het teken van de twee jubilea en het doorgeven van Molukse tradities.

Door Chris Halkes

In het wijkgebouw van Mae Uku is het geluid van tifa’s – Molukse trommels – oorverdovend. De kinderen van tifagroep Wai Nua, die net op het podium op het plein voor het wijkgebouw heeft opgetreden, drummen binnen nog lekker even door. Het wijkgebouw, het hart van de Molukse wijk van Oost-Souburg, is deze zaterdag ook het hart van het jaarlijkse Midzomerfeest. 

Binnen zit ook Mary de Lima (79) die het Midzomerfeest niet alleen bezoekt, maar ook al heeft meegedaan aan de eerdere Tai-Chidemonstratie.

De tifa is meer dan een muziekinstrument, legt ze uit. “Op de Molukken gebruikten ze die om mensen bij elkaar te roepen. Daarom is het een grote trom met een zwaar geluid. Als de trom eentonig klonk, wist het hele dorp dat iemand was overleden.”

Dit is het soort kennis waarvan De Lima graag ziet dat jongere generaties Molukkers die meekrijgen. Die kennen de tifa vaak alleen als instrument bij dans- en muziekoptredens.
De Lima behoort tot de tweede generatie Molukkers in Nederland. Ze woont in Middelburg, maar in haar jeugd leefde ze in de wijk in Oost-Souburg. Het Midzomerfeest kent ze al sinds de eerste editie in 1985. “Toen was dat nog in een tent.”

Markt

De Lima komt altijd naar het feest, zoals veel mensen met wortels in de wijk. Volgens de Molukse welzijnsstichting Mae Uku kwamen zo’n 500 bezoekers op het tweedaagse feest af, en niet alleen mensen van Molukse komaf: ook andere inwoners van Oost-Souburg en daarbuiten struinen op de Pasar Maluku (Molukse markt) de kramen met Molukse gerechten en andere koopwaar af, of zitten ergens gezellig te eten.

Molukkers zijn in Zeeland ook ‘hartstikke ingeblend’, zegt Larissa Salama-Sohier (32) die met haar gezin in de Molukse wijk woont. “Ik ben ook een Zeeuw.” Zelf is ze is opgegroeid in de Molukse wijk in Middelburg. Het leven in de wijk in Oost-Souburg beschrijft ze als ‘oud en vertrouwd’. “We voelen ons met elkaar verbonden. Ik ben derde generatie, mijn vader is Nederlands. Maar als je hier woont, zijn we allemaal één grote familie.”

Het verhaal van de wijk begint ver voor de eerste Midzomerfeesten. In 1951 kwamen duizenden Molukse KNIL-militairen en hun gezinnen naar Nederland. Op 25 augustus 1961 betrokken de eerste bewoners vanuit kampen waar ze leefden, de 55 woningen rond de Prins Hendrikstraat in Oost-Souburg. “Alle gezinnen kregen hetzelfde bankstel en dezelfde gordijnen”, vertelt De Lima. “Ieder huis was hetzelfde ingericht. Maar het was een echt huis, met een voordeur, een bel, een trap naar boven en slaapkamers.”

Kerst

De wijk werd een hechte gemeenschap. De Lima kan zich herinneren hoe bewoners eind jaren 60 met kerst na middernacht bij elkaar langsgingen. “Er hing dan een touwtje uit de brievenbus. Je trok eraan en kwam binnen.” Ook de band met Oost-Souburg was sterk. “We hadden goede contacten met de winkels. We konden alles op de pof doen.”

Toen spanningen rond de Molukse gemeenschap opliepen in de jaren 70, bleven in Oost-Souburg de relaties goed, vertelt De Lima. “We stonden niet achter de acties, maar begrepen die wel: er moest aandacht komen voor onze situatie. Maar daar moet je samen uitkomen, en Oost-Souburg is een klein dorp.”

In de wijk wonen nu ongeveer 165 mensen. Zoals veel bewoners is ook Salama-Sohier vrijwilliger bij Mae Uku en helpt ze bij het Midzomerfeest. Na een overgangsjaar lag de organisatie ervan dit jaar voor het eerst geheel in handen van de derde en vierde generatie. De jongeren kozen vanwege de jubilea voor het thema ‘Istori Kita’: Ons verhaal.

Salama-Sohier legt uit wat dat verhaal is: “Onze opa’s en oma’s hebben voor ons de weg vrijgemaakt. Samen dragen en beleven wij het verleden en bouwen we aan de toekomst.”

Concreet vulden de jongeren het thema in door te kiezen voor optredens van artiesten met een band met de wijk. Zo is DJ Joshua, wiens muziek nu overal overheen klinkt, er geboren en getogen. Onder een partytent voor het podium hoort een twintigtal bejaarde Molukkers, op de ‘voor ouderen gereserveerde’ stoelen, de moderne beats onbewogen aan.