
Postbode Piet uitgezwaaid door Ritthem
Algemeen 698 keer gelezenRitthem – Vrijdagochtend 31 juli 2026 is postbode Piet Posthuma (67) voor het eerst in 17 jaar bij PostNL nerveus om op de fiets te stappen. Het is zijn laatste werkdag voor hij met pensioen gaat. Maar Piet kleurt zijn werk graag op geheel eigen wijze in en hij voelt aan alles dat dát vandaag niet zal lukken…
Door Erica van Strien
Zijn collega en maatje van het eerste uur Angela de Bruijne had er een pittige week van: naast depots vol post die bezorgd moest worden werd er van alles uit de kast gehaald om Piet een onvergetelijke dag te bezorgen. In 17 jaar tijd liep Piet alle wijken van Souburg, maar niets kon tippen aan zijn geliefde Ritthem. Op de vraag waarom Angela juist daar haar collega wil uitzwaaien, zegt ze lachend: “Piet houdt van Ritthem, en Ritthem houdt van Piet.”
Vanaf 10.00 uur loopt het dorp langzaam vol. Omroep Zeeland en de PZC interviewen bewoners en organisatoren, en de stapel attenties en bloemen groeit gestaag. Om 10.30 uur verschijnt Piet aan het einde van de Zandweg, waar ruim vijftig applaudisserende mensen hem opwachten.
Met een grijns van oor tot oor steekt hij al zwaaiend de kruising met de Lambrechtsenstraat over. Eerst wil hij nog even de laatste post bezorgen. “Typisch Piet!” lachen de omstanders, ze kennen hun paradijsvogel als geen ander.
Het wordt een feestelijk samenzijn, ook voor de buurtgemeenschap onderling. Zeker, ze zullen zijn markante verschijning gaan missen, maar gunnen hem zijn pensioen van harte.
Vervelen zal Piet zich niet. Hij wandelt en fietst graag, heeft een grote tuin, is gek op katten – en die liefde lijkt wederzijds – en houdt ook de tuin van een bejaarde buurvrouw netjes bij.
Angela noemt nog zijn vaste gewoonte: ‘Piet belt elke dag als we werken met de standaard opening ‘Morning, en…hebben we er zin in vandaag?!’ Ze vervolgt: ‘Zo’n collega is er één uit duizenden. Is het vakantietijd en zijn er handen tekort? Piet werkt net zolang door tot het depot leeg is.‘
Nee, Piet is niet van de social media. Maar hij leest wél de kranten. En in de week van zijn afscheid worden dat onvergetelijke bewaarexemplaren.




















