Vlissingse Rie Verspoor-Moelker blaast 101 kaarsjes uit: ‘Blijven bewegen, ook als je geen zin hebt’

Vlissingen – Prachtig feestelijk gekleed en nog zeer bij de tijd viert de Vlissingse Rie Verspoor-Moelker dinsdag haar 101^e verjaardag. Ze kreeg gezellig bezoek van onder meer familie en burgemeester Bas van den Tillaar.

“Navraag leert dat slechts zo’n twintig inwoners van de gemeente Vlissingen momenteel honderd jaar of ouder zijn. Zij behoort dus tot een select kopgroepje”, vertelt de familie Verspoor trots over hun jarige.

Gezin van negen kinderen

De jarige is geboren in Nieuwdorp en groeide op in een gezin van negen kinderen; zes broers en drie zussen. “Zes zijn er nog in leven. De oudste is inmiddels zelfs 103 jaar.”

Haar vader bewerkte het land vlakbij hun huis aan de Schippersweg in Nieuwdorp. Haar moeder - in Zuid-Bevelandse klederdracht - zorgde voor de kinderen. “Zelfs tijdens de oorlogsjaren werden er nog broertjes geboren. Het gezin is de oorlog goed doorgekomen, ondanks hevige gevechten aan de vlakbij gelegen Sloedam in de nazomer en het najaar van 1944. Het gezin kreeg ook Duitse officieren ingekwartierd.”

Laboratorium

Mevrouw is sinds 2004 weduwe van Adrie Verspoor, met wie zij in 1951 getrouwd is. “Zij leerden elkaar in 1947 kennen, tijdens feestelijkheden in Middelburg rond de geboorte van prinses Marijke (Christina).”

Tot haar huwelijk werkte Rie op een laboratorium in Goes. “Van haar zestiende tot haar trouwdag heeft ze grondmonsters voor de akkerbouw moeten keuren op het lab. Destijds werd je als vrouw nog ontslagen bij het huwelijk.” Haar echtgenoot was het grootste deel van zijn werkzame leven in dienst van postbedrijf de PTT.

Dankbaar

Na hun huwelijk woonden Adrie en Rie eerst een tiental jaren in Middelburg, later verhuisden ze naar Vlissingen. Ze kregen twee kinderen: in 1956 een dochter en in 1961 een zoon. Daarna zijn er vier kleinkinderen en twee achterkleinkinderen geboren. “Tot haar zeer grote verdriet, en dat van de familie, overleed haar dochter plotseling in 2024. Het is een vreselijke ervaring om als ouder een eigen kind te overleven. Erg dankbaar is ze dan ook voor de zorgzame aandacht en vele bezoekjes van familieleden.”

Blijven bewegen

Sinds 1963 woont de jarige op hetzelfde adres in Vlissingen. “Ze woont hier nog steeds zelfstandig, de laatste jaren met meer ondersteuning vanuit de thuiszorg en haar familie. Ze gaat nog steeds met haar rollator zelfstandig naar de supermarkt en probeert ook in huis in beweging te blijven door eenvoudige huishoudelijke taken uit te voeren. Blijven bewegen, ook als je geen zin hebt, is haar motto.”