Liefde voor Vlissingen en haar geschiedenis levert Marian en Doeke Roos koninklijke onderscheiding op

ma 13 apr, 13:47 Algemeen

Vlissingen – Het applaus op de Oude Markt in Vlissingen onderstreepte zaterdag dat de koninklijke onderscheidingen voor Marian en Doeke Roos hen van harte gegund zijn. Ontroerd namen ze hun lintje in ontvangst bij Vlissingen 1572, het festival waarbij ze vanaf het begin, bijna twintig jaar geleden, betrokken zijn. Daarnaast zijn ze al ongeveer even lang de drijvende krachten achter de oprichting en instandhouding van museum Scheldewerf in het Scheldekwartier. “Dat doen jullie samen met nog veel meer vrijwilligers, maar we mogen dit toch wel een beetje jullie museum noemen”, prees de Vlissingse burgemeester Bas van den Tillaar de tomeloze inzet van het beheerdersechtpaar.

Met een gevarieerd programma vierde Vlissingen zaterdag een keerpunt in haar geschiedenis. Op 6 april 1572 wisten de Vlissingers de vijand, de Spanjaarden, uit hun stad te verjagen. “Ze bevrijdden zich van onderdrukking en uitbuiting”, vertelde Jan Koopman van de organisatie van Vlissingen 1572 de bezoekers. Deze prestatie noemde Koopman een voorbeeld tot in deze tijd. “Je kunt tirannie verdrijven als je schouder aan schouder staat.”

‘Groeiende traditie’

Na Koopman nam de burgemeester het woord en kreeg Vlissingen 1572 een extra feestelijk tintje voor Doeke Roos jr. en Marian Roos-Koolwijk. Ze zijn benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau voor hun jarenlange vrijwilligerswerk voor de Vlissingse cultuur en historie, en Roos-Koolwijk ook voor haar inzet voor de Christen Unie. Het begon ooit met het afschieten van twee kanonnen en nu is Vlissingen 1572 een volksfeest waarbij de historie wordt nagespeeld en herdacht. “Dit is een belangrijke dag in de Vlissingse en landelijke geschiedenis”, stelde Van den Tillaar. “Vlissingen bevrijdde zich als eerste stad van de Spaanse bezetting en dat leidde na de Tachtigjarige Oorlog tot onafhankelijkheid.” Feestelijke bijeenkomsten als deze ontstaan niet vanzelf, aldus de burgemeester, daar zetten vele vrijwilligers hun schouders onder. “Twee mensen zetten we vandaag extra in het zonnetje. Dankzij hun inzet is Vlissingen 1572 een groeiende traditie.”

Geschiedenis doorgeven

Met museum Scheldewerf zet het echtpaar zich in voor een andere voorname Vlissingse geschiedenis: scheepswerf De Schelde, voor een groot deel bepalend voor de ontwikkeling van de havenstad. “Het is belangrijk dat we de geschiedenis blijven doorgeven en daarvoor zetten jullie je in”, complimenteerde de burgemeester het echtpaar.

Kraakpand

Het lintje overrompelde de twee. “Ik ben een beetje van slag, het is ongelooflijk”, stamelde Roos-Koolwijk. “Ik hou van Vlissingen, het is mijn geboortestad”, legde ze uit waarom ze er graag vrijwilligerswerk voor doet. “Ik ben gefopt”, reageerde Roos lachend, “ik dacht dat alleen Marian een lintje kreeg.” Hij raakte geïnteresseerd in geschiedenis door zijn vader, Doeke Roos sr. “Na zijn pensionering verdiepte hij zich in historie, samen met zijn echtgenote, Hilde Roos-Hiestand. We hadden het samen vaak over geschiedenis, met een sigaar en een whiskytje erbij. Toen ik in een kraakpand aan de Paul Krugerstraat woonde, dat is nu van Theelen en Partners Makelaars, besloot ik de geschiedenis daarvan uit te zoeken. Zo begon het. Ik heb nooit bij De Schelde gewerkt, maar ben gefascineerd door de geschiedenis van Vlissingen.”

Mazzel

Roos jr. is geboren in Amersfoort en kwam op driejarige leeftijd in Vlissingen te wonen door het werk van zijn vader, die loods was. “Je hebt mazzel als je hier terechtkomt, zo aan de monding van de Westerschelde en met een zeefort als het Keizersbolwerk. Zo gaaf is Vlissingen!”